W Centrum Wikliniarstwa odbyła się konferencja pt. „Tradycja, rzemiosło, sztuka – o dziedzictwie wikliniarskim”, zorganizowana w ramach projektu „Sztuka i rzemiosło – wikliniarskie dziedzictwo regionu”, realizowanego przez Miejski Ośrodek Kultury w Rudniku nad Sanem we współpracy z Narodowym Instytutem Kultury i Dziedzictwa Wsi.
Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli instytucji kultury, samorządu, organizacji społecznych oraz środowiska plecionkarzy. Spotkanie było okazją do rozmowy o znaczeniu ochrony lokalnego rzemiosła, jego roli w budowaniu tożsamości regionu oraz o przyszłości polskiego wikliniarstwa. Zwrócono również uwagę na potrzebę dalszej współpracy między twórcami, edukatorami i instytucjami wspierającymi dziedzictwo niematerialne.
Wydarzenie miało również szczególny wymiar ze względu na przypadające 19-lecie działalności Centrum Wikliniarstwa, które po raz pierwszy otworzyło swoje drzwi dla zwiedzających dokładnie 22 maja 2007 r.
Konferencję rozpoczęła dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury – Anna Straub, która powitała zgromadzonych gości oraz podkreśliła, jak ważne jest pielęgnowanie lokalnych tradycji i wzajemna współpraca. Następnie głos zabrał burmistrz Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem – Tadeusz Handziak, który zwrócił uwagę na znaczenie dziedzictwa wikliniarskiego dla tożsamości i rozwoju regionu oraz rolę Centrum Wikliniarstwa w promocji i ochronie tradycji plecionkarskich.
Pierwsza część konferencji skupiała się na dziedzictwie niematerialnym oraz wpisie plecionkarstwa na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. Podkreślano, że jest to nie tylko prestiżowe wyróżnienie, ale także zobowiązanie do kontynuowania i przekazywania tradycji kolejnym pokoleniom. W wystąpieniach omawiano zarówno znaczenie wpisu, jak i działania podejmowane na rzecz ochrony tego rzemiosła oraz jego obecność na krajowych listach dziedzictwa.
Po części oficjalnej uczestnicy mogli zobaczyć pokaz mody wiklinowej przygotowany przez uczniów lokalnej szkoły oraz wysłuchać występu chóru „Wiklina”, który zaprezentował utwory inspirowane regionem i tradycją plecionkarską.
Druga część spotkania miała charakter praktyczny i edukacyjny. Prelegenci przedstawili różne aspekty pracy z wikliną – od systemów kształcenia, przez warsztaty terapeutyczne i edukacyjne, po działalność organizacji i uniwersytetów ludowych. Zwracano uwagę na rosnącą rolę wikliniarstwa nie tylko jako rzemiosła, ale również narzędzia integracji społecznej i terapii zajęciowej.
Na zakończenie organizatorzy podziękowali wszystkim prelegentom, uczestnikom oraz partnerom wydarzenia za zaangażowanie i wkład w promocję dziedzictwa wikliniarskiego regionu.
